Leidsebuurt – niet alleen een wijk met huizen

by admin on 27/07/2012

Mijn zoektocht naar verbinding – durf ik nog te dromen?

Ik woon nu ruim 10 jaar in de Leidsebuurt en doe dat met veel plezier. Mijn kinderen groeien hier op en buren zijn vrienden geworden. Op straat groeten velen elkaar en als ik rust nodig heb, zijn bos en strand niet ver weg. Het is een beetje mijn THUIS geworden, een plek waar ik aan gehecht geraakt ben.

Dat wil ik graag zo houden en soms droom ik weg. Dan zie ik een wijk die voor iedereen een THUIS is, een wijk voor jong en oud, waarin iedereen meedoet met de mogelijkheden die hij of zij bezit. En ja ik ben een idealist die droomt over een wereld vol vrede, zonder armoede en waar iedereen respectvol met elkaar samenleeft.
Als ik dan wakker wordt, de kranten lees, het nieuws bekijk of al het geweld op TV aanschouw, heb ik al gauw de neiging mijn hoofd in het zand te steken en mij terug te trekken in een wereld in mijn hoofd – ver van alle realiteit van alle dag.

Stef Bos maakte daar een mooi nummer over.

 

Met name de volgende 4 tekstregels laten mij zien dat onze mogelijkheden eindeloos zijn.

En er zijn plaatsen op de wereld
Waarvan nog niemand heeft gedroomd
Je kunt er komen door te reizen
Te reizen in je hoofd

Door te luisteren naar dit nummer wordt ik vaak getroost, maar het gevoel blijft – ik wil het mooier, leuker, beter. En dat betekent weer reizen in mijn hoofd. Vaak levert dat mooie plaatjes op, maar plaatjes zijn plaatjes. Waar het werkelijk over zou moeten gaan is het realiseren van die plaatjes –  het werkelijkheid maken van mijn dromen.

Peter Gabriel verwoord dat mooi: “De dromen van vandaag zijn het materiaal van de wereld van morgen.” Ik ben het daar mee eens: Als je vandaag niet durft te dromen, zal het beeld van morgen altijd een beeld van gisteren zijn.

Peter Gabriel schreef ooit een prachtig nummer dat aansluit op mijn gevoel dat er voor iedereen een plek is op deze wereld, een eigen THUIS. Toch voelen velen zich vaak ontheemd. Hij brengt het samen met Kate Bush mooi onder woorden:

Dont give up
cause I believe there’s  a place
There’s a place where we belong

Er is dus voor iedereen een plek waar hij/zij zich THUIS mag voelen – een plek waar respect, vriendschap en omzien naar elkaar de omgang met elkaar bepalen – niet voor enkelen, maar voor iedereen. Dat is mijn droom.

Die plek kan hier zijn – hier in onze eigen wijk, onze mooie Leidsebuurt. Samen zijn we in staat een wijk te realiseren waar iedereen welkom is, kinderen kunnen spelen en er een plek is voor iedereen. Ruimte voor Jong en Oud – een wijk waar het gezellig en mooi is en waar iedereen elkaar groet en helpt als dat nodig is. Een wijk waar mensen aandacht hebben voor elkaar en er tijd is voor een praatje. Een wijk waarin mensen respect hebben voor individuele waarden en behoeften, maar ook willen leven vanuit samen doen en delen. Samen leven vanuit eigen kracht met de wetenschap dat gezamenlijk dingen doen meer mogelijk maakt dan het alleen doen of alleen zijn. Een wijk waar niemand zich eenzaam hoeft te voelen en er altijd iemand klaar staat als iemand het even niet trekt.

Die droom ligt voor het grijpen, maar is met het ontgroeien van mijn kinderlijke onschuld en het najagen van “Maatschappelijk succes” (wat dat ook alweer mag zijn – ik moet toch zorgen voor mijn gezin) steeds verder naar de achtergrond geraakt. Ja ik probeer mijn idealen te leven en geef daar tot op zekere hoogte invulling aan. Mijn Hartewens is echter meer dan wat ik nu Realiseer.
Het zijn onze kinderen zelf die dat het beste onder woorden kunnen brengen. Het Talententheater uit Hoorn maakte er het volgende mooie lied over:

 

Mijn Hartewens ligt hier dicht bij huis in mijn eigen wijk en ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat ik de enige ben die zijn Hartewens als een droom verborgen houdt. Hartewensen hebben we toch allemaal?
Laten we elkaar daarom weer gaan ontmoeten, onze dromen delen en elkaar inspireren. Laten we onze Hartewensen tot leven wekken. Dat geeft energie en wekt mensen en onze wijk tot leven, het laat iedereen lachen, inspireert en motiveert. Het volgende filmpje geeft op een aanstekelijke weer wat dat teweeg kan brengen:

 

Dromen realiseren gaat niet vanzelf. Dat begint met dromen zelf en het delen daarvan met anderen. Marius Knoope schreef ooit het mooie boekje de Creatiespiraal en legt daarin prachtig uit hoe je van Droom naar werkelijkheid gaat. Het belangrijkste is je droom niet langer een droom te laten zijn – leiderschap te nemen over je Hartewens en te komen tot Dreamleadership. Het gaat om durf, leiderschap en inzet – kwaliteiten die iedereen bezit. Dat gaan we aanspreken in elkaar – iedere Leidsebuurtbewoner leider van zijn eigen droom en Hartewens, hoe groot of klein dan ook. Daar kunnen we allemaal een bijdrage aan leveren.

Laten we dus beginnen met groot te dromen en zien waar we uitkomen.
Onze Leidsebuurt wordt het middelpunt van het heelal, want wie niet durft te dromen zal nergens komen.

Ik heb mijn eerste stappen gezet. Er zijn nog vele stappen te gaan. dat kan ik niet alleen, vandaar mijn oproep:

Wie doet er mee? Of moet ik verder dromen?

{ 1 comment… read it below or add one }

Nico Schoen februari 10, 2013 om 17:25

Mooie blog, Erik! Graag maak ik je attent op een beweging die vanuit burgers voortkomt en als methodiek klinkt als een klok om mensen bewust te maken en…. in beweging te brengen. Niet door de gemeente georganiseerd maar door burgers en ZZP-ers.
Dit is een pilot: http://www.naoberzorgpunt.nl/home (die overigens nog maar aan het begin staat van een goed doordacht concept. Er staan financiers klaar en tal van hogescholen die er mee aan de slag willen.
Er komt een landelijke vereniging die de methodiek elders gaan bevorderen. Er zijn scholings

Leave a Comment

Previous post:

Next post: